مصاحبه با حضرت استاد آیت الله نقوی دام ظله العالی

مقدمه : عالم بزرگوار و دانشمند عالیقدر حضرت آیت الله سید محمد تقی نقوی دام ظله یکی از بزرگان عصر ما به شمار می روند ایشان که باقیمانده ی از علمای نجف و قم می باشند محضر اساتید و علمای طراز اولی همچون : حضرات آیات عظام  سید محسن حکیم- شاهرودی-سید ابوالقاسم خوئی-شیخ هاشم قزوینی در عراق  و در ایران بزرگانی از جمله : حضرت آیت الله العظمی بروجردی و دیگر علما را درک نموده است که حاصل این عمر پر برکت و شریف کتابهای ارزشمند و بی نظیر ایشان است از جمله :

• شرح نهج البلاغه در ۲۵ جلد به زبان عربی که در مدت ۱۶سال به طول انجامید
• تفسیر قرآن کریم که در ۳۰ جلد که هر جلد شامل یک جز می باشد
• شرح دعای عظیم عرفه
• شرح خطبه فدکیه
• شرح زیارت جامعه کبیره که تاکنون بارها و بارها تجدید چاپ گردیده است
• شرح خطبه حضرت رسول صلی الله علیه وآله در روز غدیرخم  

گفتنی ست که معظم له هم اکنون در تهران و جز اساتید درجه اول حوزه علمیه تهران می باشند  ادام الله ظله العالی

 
بنیاد علمی پژوهشی مهدویت : ضمن عرض سلام و ادب محضر شما استاد گرانقدر که وقت ارزشمندتان را در اختیار ما گذاردید در موضوع سقیفه و غصب حق امیرالمومنین علیه السلام سوالاتی از محضر حضرتعالی داریم.لطفا بفرمائید : 

•  دست یهود  ونصاری را در جریان سقیفه چگونه ارزیابی می فرمائید؟

پاسخ استاد :از متون روایات و اخبار معتبره ای که دیدم این طور بر می آید که یهود دستش در کار بوده به عنوان مثال خیلی از خلفاء  با کعب الاحبار ارتباط داشته اند و اعتنا داشتند و از طرفی در اصل این که این شخص (خلیفه ثانی ) مومن بوده سخن بسیاراست و اینطور که از روایات به ما رسیده او به ظاهر اسلام آورده بوده است. یک سری بدعتهایی را هم گذاشت و حرفهایی بر مبنای هوی و هوس گفت و مردم که در بین آنها یهود هم بوده از او می پذیرفتند و از اینجا معلوم می شود که دست آنها (منظور یهود) در کار بوده است و قرائنی در کار است که موید این مطلب است. چرا که در اسلام آن موقع علمائی بوده اند برای رفع مشکلات و شبهات و سوالات  مردم مثل خود امیرالمومنین علیه السلام و دیگر ارتباط عمر(به عنوان خلیفه مسلمین) با کعب الاحبار معنا ندارد و یا امثال او. روایاتی هم ما داریم که به مذهب حقه شیعه نمی خورد اینها دست هایی است که آنها به کار انداخته اند و جعل روایات کردند، روایاتی هست که از طریق آنها داخل شده و نسبت هایی به اهل بیت داده شده است.
در جعل احادیث و پایه گذاری بدعتها بیشتر دست یهود در کار بوده ولی در کمک به ظلمه پای نصاری هم در کار بوده است . از کجا معلوم می شود؟  به عنوان مثال:
در جنگ صفین مورخین فریقین (شیعه و سنی)می نویسند که لشگر معاویه بیشتر از لشگر امیرالمومنین بوده است. لشگر امیرالمومنین را نود هزار نفر نوشتند و لشگر معاویه دویست هزار نفر نوشته اند که تاریخ طبری جز یکی از مورخین این رویداد است. برای من اینجا این سوال پیش آمده که معاویه این دویست هزار نفر را از کجا جمع کرده است؟ با توجه به اینکه آن روز شام جمعیت این چنینی نداشته است  و قاعدتاً از هر پنج نفر یک نفر به درد جنگ می خورد و آن زمان جمعیت مسلمین اینقدر نبوده است، من فکر می کنم اینها همان رومی هایی بودند(چرا که شامات از روم جدا شده بود) اینها یک قراردادهایی با قیصر روم بسته بودند و بعد از اینکه شامات(روم آن موقع) به دست مسلمین افتاد، این خائفین با هم ارتباطاتی پیدا کردند و آنها (رومیان) به معاویه کمک می کردند .
این دویست هزار نفر را به هیچ وجه عقلی نمی توان توجیه کرد اینجا باید بگوئیم : یا تاریخ دروغ است یا باید یک دلیل قانع کننده ای برای این مشکل پیدا کنیم که آن موقع دویست هزار مرد جنگی توانسته¬اند به جنگ بیایند با توجه به اینکه آن زمان کل سرزمین مسلمین جز شام به دست خلیفه وقت امام علی بوده است مثل بصره، کوفه، مدینه، مکه و دیگر شهرها تمام این سرزمین ها و شهرها دست حضرت بوده آن وقت 90 هزار نفر مرد جنگی حضرت دارد و معاویه که فقط یک شام به دست او بوده 200 هزار مرد جنگی این چطور ممکن خواهد بود؟
یک عبارتی هم از حضرت امیرالمومنین علیه السلام نقل شده که فرمودند:«نمی میرد ابن هند جگر خوار مگر اینکه صلیب نصارای بر گردنش باشد» این هم مویدی دیگر که اینها با یهود و نصاری ساخته و تبانی کرده بودند.
خود امیه هم عرب نبوده است، اینکه میگویند امیه و هاشم(جد پیامبر) پشتشان به هم چسبیده (کنایه از ...) درست نیست. اصلا امیه غلام رومی است، هاشم که به دعوت قیصر روم به آنجا و به نزد قیصر رفت. قیصر تحفه هایی به هاشم هدیه نمود که جزو آنها غلامی به نام امیه هم بود  هاشم هم او را پسر خوانده خود کرد مثل قضیه زید بن  حارث که پسرخوانده پیامبر شد و مشهور به  زید بن محمد(صلی الله علیه و آله) گشت این مورد هم اینطور است.
در صورتیکه واقعاً امیه پسر هاشم نیست و لذا اینها عرب نبودند و ریشه و اصل و نسب اینها رومی هست و خطبه هایی که معاویه می خواند و نامه هایی که می نوشت اگر نگاه کنیم، پی می بریم که اینها کلام عربی را فصیح نمی دانستند و تسلط نداشتند. مشهور است که ولید بن عبدالملک آنقدر وهن درکلام(رعایت نکردن قواعد ادبیات عرب) داشت که او را خطبای شام از ایراد خطبه نهی می کردند و این مشهور است که می گویند ولید، وهّان بوده است. پس با توجه به عرب نبودن اینها و رومی بودن اصلیتشان ، دور از ذهن نیست که آنها (یهود و نصاری) معاویه و ظلمه را کمک می کردند برای ظلم به اهل بیت و این نقشه ای بود که اسلام را در هم بشکند.
 آری دشمن از هر طریق ممکن استفاده می کند.
در تاریخ دارد که عبدالملک مروان هنگامی که دخترش را به عمربن عبدالعزیز داد  دستور داد یک گردنبندی برای دخترش در قسطنطنیه بسازند. سوال اینجاست چرا باید گردنبند خلیفه اموی در آنجا ساخته شود.
از طرفی هم در تاریخ طبری که سنی مذهب هم می باشد  دارد که  لقب فاروق را یهودی ها به خلیفه ثانی دادند

بنابراین از این مطالبی که الآن گفته شد و موضوعات و مویداتی غیر از اینها که دیگر مجال بحث آن در اینجا نیست می توان به صراحت این موضوع  را نتیجه گیری نمود که دست یهود و حتی دست نصاری در آستین سقیفه نشینان و حامیان آنها و پیروان آنها بوده و هست .

با تشکر مجدد از حضرتعالی و التماس دعا برای گروه پژوهشی بنیاد